گیاه دارویی پونه سای انبوه (Nepeta glomerulosa Boiss. ) گیاهی است معطر و بومی ایران که متعلق به خانواده نعناعیان می باشد. یکی از مشکلات عمده در گیاهان دارویی این است که جوانه زنی بذر گیاهان در شرایط محیطی طبیعی مطلوب بوده، ولی تحت شرایط آزمایشگاهی یا زراعی، مناسب نیست. این پژوهش به منظور اطلاع از نحوه جوانه زنی بذر جهت استقرار موفق و مطلوب این گیاه، با بررسی خصوصیات مختلف جوانه زنی و تعیین درجه حرارت های کاردینال بذور، در دانشگاه فردوسی مشهد در سال 93-92 انجام شد. تیمارها شامل تیمار سرمایی در 4 سطح (1، 2، 3 و 4 هفته سرمادهی در دمای 5 درجه سانتیگراد) و تیمار نیترات پتاسیم در 4 سطح (صفر، 1/0، 2/0 و 3/0 درصد) بودند، که به منظور ارزیابی خصوصیات جوانه زنی بذور این گیاه مورد استفاده قرارگرفت. همچنین اثر 8 تیمار درجه حرارت ثابت شامل درجه حرارت های 5، 10، 15، 20، 25، 30، 35 و 40 درجه سانتیگراد و 3 درجه حرارت متغیر شب و روز شامل درجه حرارت های 15/5، 20/10 و 30/20 درجه سانتیگراد بر درصد، سرعت و میانگین زمان جوانه زنی بذور، مورد مطالعه قرارگرفت. نتایج حاصل از تجزیه ی واریانس و مقایسه ی میانگین نشان داد که اثر تیمار سرما بر بیشتر صفات اندازه گیری شده، معنی دار بود. در بین تیمارهای مورد استفاده، 3 هفته سرمادهی و نیترات پتاسیم 1/0 درصد، بیشترین اثر مثبت را بر خصوصیات جوانه زنی بذر داشت، اگر چه بر درصد جوانه زنی تاثیر معنی داری نشان نداد. همچنین نتایج بدست آمده از تاثیر درجه حرارت های مختلف بر جوانه زنی بذور، نشان داد که، بیشترین درصد، سرعت و میانگین زمان جوانه زنی بذور این گونه در دامنه حرارتی 20 تا 25 درجه سانتیگراد بود. بیشترین درصد و سرعت جوانه زنی بذور در درجه حرارت متغیر روز و شب 30/20 و 20/10 درجه سانتیگراد بدست آمد. نتایج حاصل از تجزیه رگرسیون بین سرعت جوانه زنی و دما نشان داد که درجه حرارت های 15، 22 و 46 درجه سانتیگراد، به ترتیب به عنوان درجه حرارت های پایه، بهینه و بیشینه جوانه زنی برای گیاه پونه سای انبوه می باشند.

در این مقاله انتقال حرارت جابجایی آزاد درون اتاقی تحت تاثیر دیوار ترومب 1 به صورت سه بعدی برای جریان های آرام و آشفته توسط مدل عددی فلوئنت شبیه سازی شد و هندسه بهینه کانال های گذر هوا برای رسیدن به دمای مطلوب بدست آمد. جهت پیش بینی اثرات ناشی از تابش منبع مستقیم انرژی خورشید از الگوریتم بارگذاری ردیابی پرتو خورشید 2، که با استفاده از بردار موقعیت خورشید و پارامترهای تشعشعی مدل سازی می شود استفاده گردید و پس از بررسی های انجام شده بر روی مدل های آشفتگی مربوطه و مقایسه با نتایج تجربی، مدل مناسب انتخاب شد. با استفاده از این مدل، هندسه بهینه کانال های دیوار ترومب جهت انتقال حرارت بیشینه در گستره اعداد رایلی از 107 تا 1010 به کمک بررسی میانگین عدد ناسلت بدست آمد. نتایج حاصله حاکی از انتخاب مدل انتقال تنش برشی رینولدز پایین به عنوان مدل آشفتگی برتر بود. همچنین مشخص شد مقادیر بهینه کلیه پارامتر ها هندسی اعم از فاصله دیوار حرارتی با شیشه، ضخامت دیوار و مساحت هواکش های بالایی و پایینی با افزایش عدد رایلی کاهش می یابد.

مقدمه: تغییر اقلیم به عنوان یکی از مهم ترین چالش های محیط زیستی در قرن 21 شناخته می شود که اثرات گسترده ای بر اکوسیستم ها، منابع طبیعی و زندگی انسان ها دارد. افزایش غلظت گازهای گلخانه ای، به ویژه دی اکسیدکربن، باعث تغییراتی نظیر افزایش دما، تغییر الگوهای بارش، کاهش منابع آبی و افزایش شدت خشکسالی ها شده است. ایران، به دلیل اقلیم خشک و نیمه خشک خود، بیش از بسیاری از کشورها در معرض این تغییرات قرار دارد. تحلیل دقیق شدت و گستردگی تغییرات اقلیمی و اثرات آن بر منابع طبیعی، به ویژه پوشش گیاهی، برای برنامه ریزی و مدیریت پایدار منابع ضروری است. هدف این مطالعه، ارزیابی تغییرات اقلیمی ایران طی سال های 1958 تا 2021 و بررسی ارتباط آن با تغییرات پوشش گیاهی طبیعی کشور است.مواد و روش ها: این پژوهش در دو فاز اصلی انجام شد. در فاز نخست، داده های پایگاه تراکلایمت برای تحلیل تغییرات اقلیمی ایران مورد استفاده قرار گرفت. این داده ها شامل پارامترهایی نظیر دمای کمینه، دمای بیشینه، بارش تجمعی، رواناب، تبخیر و تعرق واقعی، تبخیر و تعرق مرجع، کمبود آب اقلیمی و شاخص خشکسالی پالمر بودند که برای کل کشور به صورت سالیانه تحلیل شدند. به منظور شناسایی روندهای آماری معنی دار، از تحلیل های همبستگی و رگرسیون خطی استفاده شد و نقشه های تغییرات اقلیمی تهیه گردید. سپس، با استفاده از روش ترکیب وزنی خطی (WLC) مبتنی بر منطق فازی، شدت تغییر اقلیم در کشور بر اساس سه پارامتر اصلی (دمای کمینه، دمای بیشینه و بارش) محاسبه و نقشه سازی شد. در فاز دوم، تغییرات پوشش گیاهی طبیعی کشور با استفاده از شاخص NDVI و تصاویر ماهواره ای سنجنده مودیس تحلیل شد. ابتدا مناطق دارای پوشش گیاهی طبیعی مشخص گردید و سپس روند تغییرات سالیانه پوشش گیاهی به صورت معنی دار و غیرمعنی دار بررسی شد. ارتباط میان تغییرات اقلیمی و تخریب پوشش گیاهی نیز با تحلیل همبستگی پیرسون ارزیابی و نقشه های مرتبط تهیه شد.نتایج: نتایج این پژوهش نشان داد که تغییرات اقلیمی در کشور به وضوح مشهود است، اما شدت و گستردگی این تغییرات در مناطق مختلف یکنواخت نیست. مناطق شمال غرب، غرب، زاگرس و شمال شرق بیشترین شدت تغییرات را تجربه کرده اند. در این مناطق، دمای کمینه و بیشینه سالیانه به ترتیب بیش از 2 تا 3 درجه سانتی گراد افزایش یافته و بارش تجمعی سالیانه در برخی نواحی بیش از 100 میلی متر کاهش نشان داده است. همچنین، کمبود آب اقلیمی در مناطق مرکزی و شرقی کشور به طور معنی داری افزایش یافته و موجب کاهش شدید پوشش گیاهی در این مناطق شده است. استان های گیلان، اردبیل و گلستان، علاوه بر کاهش بارش، شاهد تهدید جدی تالاب های دائمی خود هستند. بررسی تغییرات پوشش گیاهی نشان داد که کاهش بارش و افزایش دما، به ویژه در مناطق خشک و نیمه خشک، نقش مهمی در روند نزولی پوشش گیاهی داشته است. این تأثیرات در زمین های بایر و بوته زارهای نیمه خشک کشور مشهودتر است.بحث: این مطالعه تأیید می کند که ایران با تغییرات اقلیمی قابل توجهی در دهه های اخیر مواجه بوده که اثرات مخرب آن بر منابع طبیعی و اکوسیستم های کشور مشهود است. افزایش دما، کاهش بارش، و تشدید کمبود آب اقلیمی، چالش های بزرگی برای پایداری منابع طبیعی ایجاد کرده اند. نتایج این پژوهش بر ضرورت تدوین سیاست های جامع و اجرای برنامه های ملی برای کاهش اثرات تغییر اقلیم، مدیریت منابع آب، و حفاظت از اکوسیستم های آسیب پذیر تأکید دارد. علاوه بر این، پایش مستمر تغییرات اقلیمی و تحلیل اثرات آن بر منابع طبیعی برای اتخاذ تصمیمات مؤثر ضروری است.

به منظور بررسی و تحلیل سینوپتیکی عناصر اقلیمی و همچنین مطالعه سازگاری محصولات کشاورزی در ایستگاه تحقیقات کشاورزی کبوترآباد اصفهان، از داده های حرارتی و رطوبتی سال های 1387- 1365 استفاده شد. برای محاسبه احتمال وقوع بعضی از درجه حرارت های بحرانی کمینه و بیشینه روی رشد و نمو گیاهان و دوره بازگشت این درجه حرارت ها از تابع توزیع نرمال استفاده شد. میانگین درازمدت دمای شبانه روز، طول روز، رطوبت نسبی، بارندگی و تعداد ساعات آفتابی در این ایستگاه بترتیب 15.2 درجه سانتی گراد، 12.43 ساعت، 39.5درصد، 115.8 میلی متر و 3247.5 ساعت بود. بررسی مقادیر دمای کمینه نشان دادکه درصد احتمال تابع توزیع نرمال برای دمای صفر درجه سانتی گراد و کمتر از آن از 29 مهر تا 9 آذر و از 27 فروردین تا 16 اسفند بین 1 تا 99 درصد تغییر کرد. بررسی مقادیر دمای بیشینه روزانه نشان داد که درصد احتمال تابع توزیع نرمال برای دمای 37 درجه سانتی گراد و بیشتر از آن از 2 خرداد تا 21 تیر بین 1تا 99 درصد تغییرکرد. بیشینه و کمینه رطوبت نسبی به ترتیب مربوط به ماه های دی و تیر با مقادیر 60.9 و 23.4 درصد بود. میانگین بارندگی فصول بهار، تابستان، پائیز و زمستان بترتیب 30.3، 3.1، 24.2 و 58.2 میلی متر بود. به طور کلی بر اساس نتایج این مطالعه می توان به وجود خطر درجه حرارت های باز دارنده بالا و پائین روی رشد و نمو محصولات کشاورزی، خشک بودن ایستگاه و تهیه منابع آبی مطمئن برای آبیاری های مورد لزوم و عدم محدودیت طول روز و تعداد ساعات آفتابی برای رشد و نمو اکثر محصولات زراعی و باغی در این ایستگاه اشاره نمود.

زمینه و هدف: بیماران تحت عمل پیوند کلیه، به علت مصرف داروهای سرکوب گر سیستم ایمنی، مستعد عفونت های مختلف می شوند. با توجه به این که تب، یکی از علایم شاخص عفونت می باشد، اندازه گیری درجه حرارت به شکل مداوم اهمیت زیادی در این بیماران دارد. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی مقایسه ای درجه حرارت داخل مثانه ای و درجه حرارت زیر بغل، مقعدی و دهانی در بیماران پیوند کلیه انجام شد.روش تحقیق: در این مطالعه مشاهده ای - تحلیلی، 20 بیمار تحت پیوند کلیه که در بخش پیوند کلیه بیمارستان قائم مشهد بستری بودند، انتخاب شدند. درجه حرارت دهانی، زیر بغلی و داخل مثانه ای هر 2 ساعت و درجه حرارت مقعدی هر 12 ساعت از روز بعد از انجام پیوند تا چهار روز پس از عمل اندازه گیری و در پرسشنامه ثبت گردید. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS و آزمون های تی، پیرسون و ANOVA در سطح معنی داری P<0.05 مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند.یافته ها: نتایج آزمون ANOVA نشان داد که بین چهار روش اندازه گیری درجه حرارت در چهار روز بعد از عمل اختلاف معنی داری وجود دارد (P=0.001)؛ اما آزمون پیرسون بیانگر وجود یک ارتباط خطی و مستقیم قوی بین روش اندازه گیری درجه حرارت داخل مثانه ای و سه روش بود (عدد پیرسون 1+ و یا بسیار نزدیک به یک می باشد(.نتیجه گیری: این تحقیق نشان می دهد که با وجود اختلاف معنی دار آماری بین درجه حرارت داخل مثانه ای با سه روش دیگر اندازه گیری، به علت وجود هماهنگی و ارتباط مستقیم خطی آنها می توان از درجه حرارت داخل مثانه ای به عنوان معیار مناسبی جهت اندازه گیری های دمای بدن استفاده کرد.

تغییرات درجه حرارت بدن در مطالعه آینده نگر ما بر روی یکصد بیمار مبتلا به انفارکتوس میوکارد در سالهای 1376-77 بررسی گردید. در بیماران فوق میزان تب بطور مجزا و با یک روش مشترک و روزانه ثبت شد و حداکثر درجه حرارت و مدت بالا بودن آن و نیز روز شروع و پایان این افزایش درجه حرارت و مدت بالا بودن آن و نیز روز شروع و پایان این افزایش درجه حرارت را اندازه گیری نمودیم که نتایج ذیل حاصل گردید:(1 متعاقب انفارکتوس قلبی بیشترین افزایش حرارت در زنان نسبت به مردان بوده و در افراد جوانتر نیز بیشتر از افراد مسن می باشد اگر چه مردان نسبت به زنان زودتر به حداکثر درجه حرارت می رسند.(2 شایعترین تغییرات حرارتی بین حداقل 37.5°C و حداکثر 37.9°C می باشد و بیشترین افزایش حرارت در دومین روز بعد از انفارکتوس قلبی و سپس در سومین روز و نهایتا روز اول می باشد و حداکثر مدت افزایش درجه حرارت بدن بعد از MI پنج روز است.(3 مدت ازمان تب بدنبال MI با حداکثر شیوع که %58 بود یک روز می باشد و وسعت مناطق درگیر دیواره قلبی این مدت را تغییر نمی دهد.(4 در مطالعه ما %43 بیماران با بیشترین انسیدانس دچار MI از نوع دیواره تحتانی بودند و بین حداکثر افزایش درجه حرارت بدن بعد از MI و وسعت مناطق درگیر و ابتلا نوع دیواره قلبی ارتباط واضحی مشهود است.(5 شایعترین ریسک فاکتور در MI سابقه قبلی IHD (%51) و هیپرتانسیون (%48) می باشد و در صورت وجود ریسک فاکتور سابقه قبلی انفارکتوس قلبی حداکثر درجه بدن بعد از MI با بیشترین انسیدانس بین 37-37.4C می باشد.(6 مردان سریعتر از زنان به روز حداکثر درجه حرارت می رسند که این روز در مردان در فاصله 1-3 روز اول بعد از MI و در زنان 3-5 روز او بعد از MI می باشد.